Archive | Φεβρουαρίου 2015

Με θαμμένα όνειρα δεν βγαίνει η ζωή

Αυτό δηλώνει, μεταξύ πολλών  άλλων σημαντικών πραγμάτων,  μια δασκάλα  της ψυχοθεραπείας, στο τελευταίο της βιβλίο.

Δίχως άλλο η δήλωση αυτή μας κινητοποιεί, μας προβληματίζει, μας εξιτάρει, μας αναγκάζει να σταθούμε  να κάνουμε μια παύση για  να σκεφτούμε αν και  πόσο υπηρετούμε  τα όνειρα μας;

Να ρίξουμε μια ματιά στην πορεία μας για να δούμε μήπως χαθήκαμε, παρασυρθήκαμε,  επαναπαυτήκαμε ή ξεχαστήκαμε στη διαδρομή της ζωής μας.

Μπορεί η δήλωση να μας προκαλεί ποικίλα συναισθήματα, πόνου, θυμού, θλίψης απογοήτευσης … εμπεριέχει όμως αλήθεια.

Υπάρχουν άνθρωποι  που όσο θυμούνται τον εαυτό τους δεν έκαναν όνειρα, δεν είχαν μπει στην διαδικασία να ονειρευτούν την ζωή τους.  Ένοιωθαν, ίσως ακόμα και μετά από χρόνια το νοιώθουν, ότι  δεν είχαν το δικαίωμα να ονειρευτούν, δεν τους επιτρεπόταν να ονειρευτούν.

Τα όνειρα είναι  άγνωστη γη…  για αυτούς τους ανθρώπους.

Ποιος ξέρει  ποιες διαδικασίες, ποιες διεργασίες,  ποιες συνθήκες  δεν επέτρεψαν σ αυτούς τους ανθρώπους να ονειρευτούν την ζωής τους;

Ίσως ο αγώνας και η αγωνία για την επιβίωση, τόσο την συναισθηματική  όσο και την υλική, δεν τους άφησε, δεν τους επέτρεψε να ονειρευτούν.

Ο αγώνας της επιβίωσης συνήθως δεν αφήνει χώρο στ” όνειρο, σίγουρα όμως σε προοδεύει, σε εξελίσσει,  σε πάει μπροστά  με ότι αυτό σημαίνει χωρίς απαραίτητα να σε πηγαίνει στο όνειρο.

Υπάρχουν άνθρωποι που ονειρεύτηκαν  που κυνήγησαν τα όνειρα τους που τα πέτυχαν ή που μπορεί να εξακολουθούν να είναι άπιαστα όνειρα, να συνεχίζουν, να πέφτουν, να σηκώνονται, να επανατοποθετούνται, να προχωρούν.

Υπάρχουν άνθρωποι που ξεκίνησαν να πραγματοποιούν τα όνειρα τους και στην διαδρομή της ζωής τους έδωσαν μια και τα «γκρέμισαν» όλα και ακολούθησαν μια άλλη πορεία, ίσως γιατί συνειδητοποίησαν ότι τελικά δεν ήταν τα δικά τους όνειρα.

Υπάρχουν και αυτοί  που μπορούν να πουν ότι η ζωή με τα τερτίπια της τους πήγε αλλού από εκεί που ξεκίνησαν…  η ζωή με τα τερτίπια της…

Ότι όνειρα είναι αυτά άσχετα μέσα από ποιες διαδικασίες / διαδρομές / διεργασίες δημιουργήθηκαν  αναδύθηκαν και εξελίχθηκαν είναι σημαντικό να / ότι υπάρχουν.  Όνειρα που να μας κινητοποιούν , να  ανακαλύπτουμε και να αξιοποιούμε το δυναμικό μας και να παράγουμε έργο… άρα ζωή.

Ψάξε στ’ όνειρό μας
μήπως και βρούμε πουθενά τον εαυτό μας
ίσως το λάθος να μην ήτανε δικό μας
ψάξε στ’ όνειρό μας
μήπως έχουμε ξεχάσει
αυτό που απέναντι μπορεί να μας περάσει

Χριστίνα Λύτρα

Σύμβουλος ψυχικής υγείας

[1] «με θαμμένα όνειρα δεν βγαίνει η ζωή» από το βιβλίο της Χάρις Κατάκη Το ημερολόγιο ενός θεραπευτή, εκδόσεις Πατάκη.

[1] «θυμάσαι» στίχοι Λάκης Λαζόπουλος, μουσική Θάνος Μικρούτσικος,  ερμηνεία Χαρούλα Αλεξίου, Δημήτρης Μητροπάνος.